آل غفور، سیدمحمدتقی(۱۳۸۸). ساختار، عامل و مشارکت. رهیافتهای سیاسی و بینالمللی، 5(۱۸)، ۱۴۳-۱۹۲.
آیاتی فرد، عباس؛ نیری فلاح، سیامک؛ خلیلی، اکرم؛ عظیمی آملی، جلال(1401). متغیرها و معیارهای مؤثر بر پدافند غیرعامل درمواجهه با تهدید ناآرامیهای اجتماعی در محدودۀ کشور ایران. جغرافیا و مطالعات شهری و منطقهای، 11(44)، 178-191.
اصغری، حرمت؛ اسدی، اسماعیل(1392). تاثیر پاسخگویی بر اعتماد عمومی و اعتماد سیاسی (مورد مطالعه: سازمانهای دولتی ایران). خط مشی گذاری عمومی در مدیریت (رسالت مدیریت دولتی)، 4(9-10)، 53-75.
اقبالی، مرضیه؛ متولی، صدرالدین؛ جانباز قبادی، غلامرضا؛ غلامی، سارا(1400). بررسی تأثیر ابعاد اجتماعی تابآوری شهری بر توسعه پایدار گردشگری مطالعه موردی: شهر محمودآباد. نشریه گردشگری شهری، 8(3)، 1-16.
ایسپا (۲۵ آذر ۱۴۰۲). شاخص جهانی کامیابی لگاتوم ۲۰۲۳. ispa.ir
تاج بخش، کیان؛ ثقفی، مراد؛ کوهستانی نژاد، مسعود(1382). سرمایه اجتماعی و سیاستهای اجتماعی (بررسی وضعیت سرمایه اجتماعی در ایران امروز). رفاه اجتماعی، 3(10)، 155-200.
تقوی، سیدمهدی؛ خادمیان، طلیعه؛ متقی، ابراهیم؛ شیرزاد، هادی(1399). تبیین جامعه شناختی عوامل موثر بر گرایش به خشونت سیاسی با تاکید بر موفقیت در ناآرامی و کنترل ناآرامیها (مورد مطالعه: شهروندان شهر تهران). پژوهشنامه نظم و امنیت انتظامی، 13(52)، 109-132.
جابرانصاری، محمدرضا؛ نجف بیگی، رضا؛ الوانی، سیدمهدی(1395). راهکارهای ارتقاء اعتماد عمومی به سازمانهای دولتی. مطالعات قدرت نرم، 6(2)، 8-20.
جانستون، هنک(۱۳۹۸). جنبش اجتماعی چیست؟. تهران : ثالث
حسینی، علی، یدالله نیا، هاجر، محمدی، منصوره، شکاری، سعید(1399). تحلیل تابآوری اجتماعی بر اساس شاخصهای سرمایه اجتماعی در شهر تهران. فصلنامه شهر پایدار، 3(1)، 19-39.
حسینی المدنی، سیدعلی(۱۳۹۵). تابآوری (فردی، خانوادگی و اجتماعی). تهران: دانژه
خادمی، امیرحسین، رهنما، محمدرحیم، داوری، الهام(1400). بررسی آثار تحریمهای هستهای بر کیفیت زندگی شهروندان شهر آمل. پژوهشهای جغرافیای انسانی، 53(2)، 389-408.
دستمالچی، مهدی(1389). کنترل ناآرامیهای اجتماعی توسط پلیس از نگاه مطبوعات (ناآرامیهای دانشجویی تهران سالهای 82 و 78). پژوهشنامه نظم و امنیت انتظامی، 3(4)، 97-110.
دهخدا، علیاکبر(۱۳۷۷). لغتنامه. تهران: دانشگاه تهران
دینی ترکمانی، علی(1385). تبیین افول سرمایه اجتماعی. رفاه اجتماعی، 6(23)، 147-171.
ربیعی، مهناز(۱۴۰۱). مطالعه تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات و توزیع درآمد بر ناآرامی اجتماعی در ایران. پژوهشهای اقتصادی (رشد و توسعه پایدار)، ۲۲ (۱)، ۱۷۵-۲۰۴.
رحیمی، محسن؛ کارگر، بهمن؛ حاتمی نژاد، حسین؛ زیویار، پروانه(1397). بررسی تأثیر مؤلفه های تاب آوری اجتماعی بر امنیت در سکونتگاه های غیررسمی(موردمطالعه: محلة خط (4) حصارکرج). پژوهشنامه جغرافیای انتظامی، 6(23)، 1-26.
روستا، مجتبی؛ ابراهیم زاده، عیسی؛ ایستگلدی، مصطفی(1397). ارزیابی میزان تاب آوری اجتماعی شهری موردشناسی شهر زاهدان. پژوهش و برنامه ریزی شهری، 9(32 )، 1-14.
سردارنیا، خلیل اله؛ رستم یگانه، حفیظ اله؛ قریشی، جمیل(1401). شکاف سیاسی_ فکری و بحران اعتماد سیاسی و نهادی در ایران از دهه 1370تا 1400. جامعه شناسی سیاسی انقلاب اسلامی، 3(1)، 85-109.
سیدامامی، کاووس(۱۳۹۱). پژوهش در علوم سیاسی: رویکردهای اثباتگرا، تفسیری و انتقادی. تهران: دانشگاه امام صادق علیهالسلام.
سیدامامی، کاووس(1386). مشارکت سیاسی دانشجویان: ارزیابی برخی از پیش بینی کننده های مشارکت سیاسی. پژوهشنامه علوم سیاسی، 2(6)، 33-52.
صادقی فسایی، سهیلا؛ عرفان منش، ایمان(1394). مبانی روش شناختی پژوهش اسنادی در علوم اجتماعی, مورد مطالعه: تاثیرات مدرن شدن بر خانواده ایرانی. راهبرد فرهنگ، 8(29)، 61-91.
غلامی، رضا؛ عاملی، سعیدرضا(۴ بهمن ۱۴۰۱). نشست تخصصی معنا و مبنای سرمایه اجتماعی. https://farsnews.ir/
کاظمی، داود؛ عندلیب، علیرضا(۱۳۹۶). ارزیابی مؤلفههای مؤثر تابآوری اجتماعی سکونتگاههای روستایی در شرایط بحرانی. مسکن و محیط روستا، ۳۶(۱۵۸)، ۱۳۱-۱۴۵.
گل وردی، مهدی(1396). تاب آوری ملی: مروری بر ادبیات تحقیق. مطالعات راهبردی سیاست گذاری عمومی(مطالعات راهبردی جهانی شدن)، 7(25)، 293-310.
گودرزی، محسن؛ کاظمیپور، عبدالمحمد(۱۴۰۱). چه شد (داستان افول اجتماع در ایران). تهران : اگر
مرکز رصد فرهنگی کشور (۲ خرداد ۱۴۰۱). ارزیابی سه موج طرحهای ملی سرمایه اجتماعی کشور. ircud.ir
مقیمی، محمد(1386). روش موردکاوی و کاربردهای آن در علوم انسانی. روش شناسی علوم انسانی. ۱۳(۵۰)، ۷۱-۱۰۲.
مهدیلو، علی؛ ابوالحسنی، اصغر؛ رضایی، محسن(1398). رتبه بندی انواع تحریم های اقتصادی و برآورد شاخص مخاطرات تحریم با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی فازی. نظریه های کاربردی اقتصاد، 6(2)، 47-72.
نادمی، یونس؛ حسنوند، داریوش(1398). شدت تحریم ها و فقر در ایران: لزوم لغو تحریم ها از منظر حقوق بشر. مطالعات راهبردی سیاست گذاری عمومی(مطالعات راهبردی جهانی شدن)، 9(31)، 153-171.
Adger, W.N., Kelly, M., Winkels, A., Huy, L.Q., & Locke, C.(2002). Migration, Remittances, Livelihood Trajectories, and Social Resilience. Ambio, 31(4), 358-366. https://doi.org/10.1579/0044-7447-31.4.358
Adger, W.N.(1997). Sustainability and Social Resilience in Coastal Resource Use. London: The Centre for Social and Economic Research on the Global Environment
Alizadeh, H., & Sharif, A.(2022). Social Resilience Promotion Factors during the COVID-19 Pandemic: Insights from Urmia, Iran. Urban Science, 6(14), 1-14. https://doi.org/10.3390/urbansci6010014
Bolzan, N., & Gale, F.(2011). Using an interrupted space to explore social resilience with marginalized young people. Qualitative Social Work, 1-15. https://doi.org/10.1177/1473325011403959
Cacioppo, J.T., Reis, H., Zautra, A.(2011). Social Resilience The Value of Social Fitness With an Application to the Military. America Psychologist, 66(1), 43-51. https://doi.org/10.1037/a0021419
Chandler, D.(2018). Security through societal resilience: Contemporary challenges in the Anthropocene. London: University of Thinking Forward Westminster.
Fernándes-Pardos, J.S., Lozano-Diaz, A., & Rodriguez, J.M.(2020). Factors explaining social resilience against COVID-19: the case of Spain. European Societies, 23(3), 1-11. https://doi.org/10.1080/14616696.2020.1818113
Garcia, D., Mavrodiev, P., & Schweitzer, F.(2013). Social Resilience in Online Communities: The Autopsy of Friendster. first ACM conference on Online social networks, 39-50. https://doi.org/10.48550/arXiv.1302.6109
Kaye-Kauderer, H., Feingold, J., Feder, A., Southwick, S., & Charney, D.(2021). Resilience in the age of COVID-19. Cambridge University Press, -(27), 166-178. https://doi.org/10.1192/bja.2021.5
Khalili, S., Harre, M., Morley, P.(2015). A temporal framework of social resilience indicators of communities to flood, case studies: Wagga wagga and Kempsey, NSW, Australia. International Journal of Disaster Risk Reduction, 13, 248-254. https:/doi.org/10.1016/j.ijdrr.2015.06.009
Keck, M., & Sakdapolark, P.(2013). What Is Social Resilience? Lessons Learned and Ways Forward. Erkunde, 67(1), 5-19. https://doi.org/10.3112/erdkunde.2013.01.02
Koos, S., Vihalemm, T., & Keller, M.(2017). Coping with Crises: Consumption and Social Resilience on Markets. Konstanzer Online-Publikations-System, 41(4), 360-373. https://doi.org/10.1111/ijcs.12374
Langridge, R., Christian-Smith, J., & Lohse, K.A.(2006). Access and Resilience: Analyzing the Construction of Social Resilience to the Threat of Water Scarcity. Ecology and society, 11(2), 1-16.
Maguire, B., & Hagan, P.(2007). Disasters and communities: understanding social resilience. The Australian Journal of Emergency Management, 22(2), 16-20. https://doi.org/10.3316/informit.839750155412061
Marshall, N.A., Fenton, D.A., Marshall, P.A., & Sutton, S.G.(2007). How Resource Dependency Can Influence Social Resilience within a Primary Resource Industry. Rural Sociology, 72(3), 359-390.
Pelling, D.(2003). The vulnerability of cities : natural disasters and social resilience. London: Earthscan Publications.
Saja, A.M.A., Teo. M., Goonetilleke, A., & Ziyath, A.M.(2018). An inclusive and adaptive framework for measuring social resilience to disasters. Disaster Risk Reduction, -(28), 862-873. https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2018.02.004
Sakdapolark, P., Naruchaikusol, S., Ober, K., Peth, S., Porst, L., Rockenbauch, T., & Tolo, V.(2016). Migration in a changing climate. Towards a translocal social resilience approach. Climate and Migration: Perspectives from Social and Cultural Geography, 147(2), 81-94. https://doi.org/10.12854/erde-147-6
Sapirestein, G.(2006). Social Resilience: The Forgotten Dimension of Disaster Risk Reduction. Journal of Disaster Risk Studies, 1(1), 1-8. https://doi.org/10.4102/jamba.v1i1.8
